never intex

11 Apr 2017 09:39
Tags

Previous: like big bedsofa

Next: oh my sofa

Back to list of posts

หลังจากนั้นมันสลัดความคิดเหล่านี้พ้นจากห้วงสมอง หลายปีมา นี้มันฟายแพ้แก่ยาโถว ที่นอนเป่าลม intex 6 ฟุตนั้น แต่ตอนนี้ที่เป็นพนักพิงให้กับมันคือราช สำนักหมืง ยาโถวนั้นต้องไม่กระตุกขาหลังมัน มันสมควรพิชิตโดยไร้ผู้ ต่อต้าน
อย่างน้อยบนทุ่งหญ้าแห่งนี้ วิชาต้มตุ๋นของว่านเหล่าแหย (นาย ผู้เฒ่าแซ่ว่าน) ต้องไร้ผู้ต่อต้าน
ว่านสงหลี่งนึกกระหยิ่มยินดี เรียกความเชื่อมั่นกลับคืนมา มัน ย่อมคาดคิดไม่ถึงว่าขุนนางราชสำนักหมิงที่เบื้องหน้า กลับเป็นบุรุษที่ข่ม จนเชื่ยหวี่เฟยยอมหมอบราบคาบแก้วโดยสิ้นเชิง
เมื่อว่านสงหลี่งกลับเข้ากระโจม เหล่านักรบที่ถูกหลอกให้ไปช่วย ก่อไฟ และไปรับอาหารมาล้วนห้อมล้อมเข้ามาที่นอนเป่าลมในรถ กล่าวด้วยนํ้าเสียงเชิง ตำหนิว่า “ท่านข่าน ท่านไฉนออกไปเอง?”
ว่านสงหลี่งกล่าวอย่างเฉื่อยชาว่า “เราไปปลดทุกข์ในดงไม้ ที่นี้ยัง มีเหตุไม่คาดหมายใด ไยต้องตื่นตระหนกไป”
ว่านสงหลี่งเดินเข้ากระโจมกล่าวว่า “นำอาหารมาแล้วหรือ อย่าง นั้นรับประทานเถอะ” กล่าวพลางมั่งประจำตำแหน่งตรงกลาง
เหล่านักรบหันไปมองหน้ากัน พวกมันมืความรู้สึกว่าท่านข่านผู้นี้
ต่างกับกาลก่อนอยู่บ้าง
มันยังเป็นมัน หน้าตาไม่ได้เปลี่ยนแปลง แต่ความเปลี่ยนแปลง กลับเด่นชัด คล้ายกับว่าได้สงขารนี้เปลี่ยนวิญญาณดวงใหม่ ทุกความ เคลื่อนไหว ท่ายกมือวางเท้า ล้วนเพิ่มอำนาจบารที่นอนเป่าลมมีอย่างที่ผู้คนไม่กล้า จ้องมองตรงๆ
เหล่านักรบเกตความไม่สบายใจอยู่บ้าง พวกมันไม่กล้ารับ ประทานอาหารที่ข้างกายว่านสงหลี่งอีก หากหยิบฉวยอาหารอย่าง ระมัดระวัง เดินไปนั่งรับประทานที่มุมกระโจมอย่างเงียบงัน
กงซุนด้าฟงมืคำพูดเต็มอกคิดซักถามมัน แต่ยามอยู่เบื้องหน้า นักรบชนเผ่าหม่าฮามู่ยังไม่กล้าเอ่ยปาก ได้แต่กลืนนํ้าลายอีกหนึ่งเดินถึง ข้างกายว่านสงหลี่ง หยิบฉวยอาหารรับประทาน
กงชุนต้าฟงลอบสำรวจดูว่านสงหลิ่ง มันก็มีความรู้สึกว่าร์เอฟ่ ตนเองต่างกับหลายวันที่ฝานมา แต่โดยภาพรวมต่างกันที่ได มันไม่ สามารถบอกได้…
ขณะที่ท้องฟ้าสว่างรำไร บนทุ่งหญ้ามีสภาพอันยุ่งเหยิง ตอนนี้เป็นเวลาเดือนสาม สมควรเป็นฤดูกาลที่ต้นหญ้างอกงาม วิหคโบยบิน แต่แสงอาทิตย์ยามเท้าปราศจากความอบอุ่น อย่างน้อยเมื่อ ส่องต้องสมรภูมิสู้รบ เพียงสร้างความเย็นเยือกจับใจ
นี่เป็นวันที่สี่ที่คณะผู้แทนพระองค์ต้าหมิงติดตามอ๋องทั้งสามของ แคว้นวาลาอพยพหนีการศึกสงคราม พวกมันถูกกำลังของฮาลือฮาตาม ทันแล้ว สาเหตุที่ถูกตามทันเกิดจากคณะของผู้แทนพระองค์ต้าหมิง หลาย วันที่เดินทางอพยพ เด็กและสตรีชาววาลาไม่ร้องโอดครวญ แต่ทหาร หํมิงกลับทนทานไม่ไต้
พวกมันตัดพ้อว่ายามครดืนนอนไม่สบาย ตำหนิว่าเวลาพักผ่อน สั้นเกินไป ต่อว่าเพราะรีบเร่งเดินทาง ไต้แต่ดื่มนมม้า ไม่มีเวลารับ ประทานเนื้อ ต้องทนทิวโหยบนหลังม้า ผลจากการรอนแรมเดินทาง ต้น ขาถูกอานม้าเสียดสีจนผิวหนังต้นขาแตกเป็นรอยแผล…
เหตุผลท้ออ้างเหล่านี้สร้างความขุ่นแค้นแก่ปาเกินจนจับใจ ที่นอนเป่าลม fridayไต้แต่ ก่นด่าอยู่ในใจ ไม่สามารถทอดทิ้งผ้แทนพระองค์ต้าหมิงไป เมื่อชะลอ ความเร็วลง ในที่สุดถูกฮาสือฮาตามทัน

Comments: 0

Add a New Comment

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License